Thoughts

Home/Thoughts
Thoughts2020-07-21T17:48:37+00:00

Σύνοψη

Απόψε, σαν κοιτάξεις δυτικά, θα δεις ένα δαγκωμένο φεγγάρι και μια Αφροδίτη. Η μοναδική σχέση μου με το σύμπαν είναι η επίγνωση πως είμαι ένα τίποτα, ένας αμελητέος ξενιστής που επιβιώνει μέσα του. Ένας μώλωπας της ύπαρξης, που θέτει κανόνες επικίνδυνους στις εξαιρέσεις.

606, 2021

Ο Κόμης της αστραπής

By |6 Ιουνίου, 2021|Ζωή / Ύπαρξη|

Ο Λούης ο νυχτομπουρδελιάρης
νυχάκι και γουνίτσα Σενεγάλης
Χρυσοποίκιλτος κεραμιδοτσολιάς
πυροχθόνιος αιματηρός φονιάς

Εγγονός της πάπρικας
ψυχογιός κανέλας
μπαρουτογλύφτης πατουσοπολιορκητής
σα θραύσμα στην καρδιά της Αττικής

Κουβέντα αν του γύρισες θα είδες
πως κάποτε πεθαίνουνε οι πατρίδες
και πως αμέσως σβήνουν οι φωτιές
σαν κατουρήσει ο Λουίτζης ο κεφτές

Μ’ ανθρώπους εχορτάσαμε
τις φρούδες μας ελπίδες
όμως στο τέλος μείνανε
μονάχα οι κατσαρίδες

[ωδή στον Λούη που μας έχει κατουρήσει μέχρι και τη συνείδηση]

Φιλική συνεισφορά και συμμετοχή Spyros Papadatos

2805, 2021

Τα καλά νέα

By |28 Μαΐου, 2021|Uncategorized|

Με τα καλά νέα
ο πόνος αποδομήθηκε
Σαν κομμάτια που πέσαν
Σα σάρκες που ξεκόλλησαν
στο άκουσμα της είδησης
Αυτοπροσδιορισμός ο πόνος
Έγινε χρόνος
Ταυτότητα
Δέρμα
Και τώρα
Σα να μην ξέρω τι να κάμω
Σα να αποκαθορίστηκα
Με τα καλά αυτά νέα

2105, 2021

Εξώστης

By |21 Μαΐου, 2021|Ζωή / Ύπαρξη|

Κι ας πούμε πως κατάφερνα
ν’ ανέβω στη σκηνή
και να ‘χω τα φώτα όλου του κόσμου
στραμμένα πάνω μου
Τότε θα με τελείωνε θαρρώ
η συνειδητοποίηση πως
δεν προφταίνω πια όσο κι αν τρέξω
να γυρίσω πίσω και να δω για μια τελευταία φορά
από τη θέα του εξώστη

2105, 2021

Προσκόλληση

By |21 Μαΐου, 2021|Ζωή / Ύπαρξη|

Η ζωή μου περνάει μαζί μου
Σαν ξυράφι ξεσκίζει τις σάρκες μου
Μόλις γίνει η παραδοχή
Το συνειδητό πια στοιχείο γίνεται επιλογή
Η επιλογή καταφύγιο
Το καταφύγιο φυλακή
Κι η φυλακή φέρετρο
Της σκέψης και της ανάσας

Ο βιολογικός θάνατος
Είναι ο λιγότερο ανησυχητικός
Τι τη θέλεις τη ζωή
Αν το χρόνο σου
Έμαθες μόνο να σκοτώνεις;

1505, 2021

Αποκοπή

By |15 Μαΐου, 2021|Αγάπη / Έρωτας|

Η επαφή ευχή δεν έγινε
ανάμεσα σε χέρια που
προσπάθησαν ν’ αγγιχτούν
χωρισμένα από ένα τζάμι
Ή σε πόδια που σέρνονται
καθώς φέρνουν ακαθόριστες βόλτες
φλερτάροντας εναλλάξ
πότε με παρκέ και πότε με πλακάκι

1505, 2021

Υπομονή (μέρος β)

By |15 Μαΐου, 2021|Ζωή / Ύπαρξη|

Η γιαγιά Υπομονή
περίμενε το τρένο της κάθαρσης
καθήμενη απάνου στις ράγες
σε στάση διαλογισμού
Μέχρι που πέρασε το σπουργίτι
πεταρίζοντας παράπλευρα στο αυτί της
και της είπε πως
Το τρένο δεν περνάει πια από ‘δώ