Thoughts

Home/Thoughts
Thoughts2020-07-21T17:48:37+00:00

Σύνοψη

Απόψε, σαν κοιτάξεις δυτικά, θα δεις ένα δαγκωμένο φεγγάρι και μια Αφροδίτη. Η μοναδική σχέση μου με το σύμπαν είναι η επίγνωση πως είμαι ένα τίποτα, ένας αμελητέος ξενιστής που επιβιώνει μέσα του. Ένας μώλωπας της ύπαρξης, που θέτει κανόνες επικίνδυνους στις εξαιρέσεις.

309, 2022

Όλοι μας οι δρόμοι

By |3 Σεπτεμβρίου, 2022|Ζωή / Ύπαρξη|

Γυρνοβολάμε ψάχνοντας τι είναι η ζωή
κι αναζητούμε νόημα σ’ αυτή τη φυλακή
Σκεφτόμαστε ποια να ‘ναι καλή επιλογή
να πάρουνε τα πόδια μας κείνη τη διαδρομή

Μην ξεχνάς καρδιά μου
αληθινές στιγμές θα ‘ρθουν
σαν όλοι μας οι δρόμοι
στο τώρα οδηγούν

Τις ώρες μας σκοτώνουμε στο χθες και το μετά
καθώς ποτέ δε μάθαμε ν’ ακούμε καθαρά
Μόνο το τώρα ήτανε, είναι, και θα έρθει
μα εμάς ο νους μας λαχταρά να κυνηγά, να ελέγχει

Θυμήσου καρδιά μου
γλυκιές στιγμές θα ‘ρθουν
σαν όλοι μας οι δρόμοι
στο τώρα οδηγούν

Άπειρα τα σημεία απ’ όπου ξεκινάμε
μα όλοι μας στην τελική σ’ ένα σημείο πάμε
και τούτο το ενδιάμεσο που λέγεται ζωή
είναι όλα ‘κείνα που ‘χουμε κάμει, νιώσει, δει

309, 2022

Τα λέλουδα

By |3 Σεπτεμβρίου, 2022|Αγάπη / Έρωτας|

Εσύ επήγες κι έφυγες
μια ηλιόλουστη πρωία
και τα λουλούδια στην αυλή
μου κάμαν φασαρία

Γιατί πήγα κι αγάπησα
άλλη μια οπτασία
τον ίδιο κύκλο έκαμα
και πάλι απελπισία

Λελούδια μου ακούστε με
δεν είχα επιλογή
Ο έρωτάς μου είναι τυφλός
κι η ελπίδα μου κουφή

Όσες φορές και να βρεθώ
σε σχέσεις-φυλακή
κανείς στη γλύκα του έρωτα
δεν έχει αντισταθεί

Τα λέλουδα μου απάντησαν
δικιά σου είναι η ζωή
μα κοίτα, ο δρόμος του έρωτα
θέλει καρδιά γερή

Έχει ο καιρός γυρίσματα
κι ο ήλιος θα φανεί
μα την επόμενη φορά
ας έχεις προσοχή

Στον εαυτό να μη γυρνάς
την πλάτη σου πολύ
γιατί ειν’ το μόνο που ‘χεις
δικό σου εδώ στη γη

2008, 2022

Σύντομος μονόλογος

By |20 Αυγούστου, 2022|Αγάπη / Έρωτας|

Δεν γράφω πια
Πληκτρολογώ
Δε μιλάω πια
Μονολογώ
Δεν ακούω πια
Υπομένω
Δε γελάω πια
Υφαίνω

Σαν βραδιάζει
ο νους μουδιάζει
Το ξημέρωμα θολό
και μακρινό μου μοιάζει

‘Ο χρόνος κυλάει ανάποδα
οι δείκτες προς τα πίσω
και σταματήσαν στο λεπτό
προτού σε συναντήσω’

2008, 2022

Μιλλένιαλς

By |20 Αυγούστου, 2022|Συνειρμοί|

(με ιδιαίτερη αγάπη στα παιδιά,
που είναι το μέλλον…)

Γεννήθηκα λευκή οθόνη
που της ποτίσαν το μυαλό
με ντάτα, γνώσεις και αιτίες
και με κάμαν συφερτό

Άντε τώρα να ξεμπλέξω
τα σκουπίδια απ’ τα καλά
το μυαλό να καθαρίσω
από άχρηστα πολλά

Χρονιά τώρα προχωρώ
στο σκοτάδι το παχύ
λίγο φως αναζητώντας
μέχρι να ‘ρθει η αυγή

Μόλις το πρωί θα φέξει
αγαλιάζει η ψυχή
που ‘μαι ακόμα εδώ πέρα
κι ας πονάει η ζωή

Κάμε εαυτέ ν’ αντέχω
από το τόσο πιο πολύ
Κι αν τελικά δε την παλέψω
ας πεθάνω στο ψαθί

1808, 2022

Ουτοπία μωρό μου

By |18 Αυγούστου, 2022|Αγάπη / Έρωτας|

Σταμάτησα να το κάμω εύκολο
στους ανθρώπους το να μ’ αγαπούν
Δεν επιθυμώ μήτε προσδοκώ πια
την αγάπη τους
Απορρίπτω με συμπάθεια
τους δήθεν ορισμούς τους
Η αγάπη στο νου μου
είναι μια έννοια ουτοπική
που προϋποθέτει εξώκοσμη συνειδητότητα
Δεν υπήρξε και δε θα υπάρξει
Η αγάπη δεν απαιτεί θυσίες και υπερβολές
Δέχεται ό,τι έρχεται δίχως δάκρυα
λύπης ή χαράς

Αγαπώ σημαίνει ελευθερώνω
Αγαπώ σημαίνει ελευθερώνομαι

‘Όταν θα μοιάζουμε
κι οι δυο ελεύθεροι μωρό μου
τότε ίσως καταφέρουμε να χτίσουμε
μια κοινή ουτοπία
Σου υπόσχομαι θα μοιάζει πολύ
μα αγάπη δε θα ‘ναι’

1508, 2022

Χρόνια τυχερά

By |15 Αυγούστου, 2022|Ζωή / Ύπαρξη|

Χρόνια πολλά να είναι
αλλά όχι υπερβολικά πολλά
Το ‘πολύ’ δημιουργεί την ψευδαίσθηση της αφθονίας του χρόνου
η αφθονία φέρνει την ανάπαυλα
κι η ανάπαυλα την στασιμότητα

Χρόνια καλά να είναι
όχι όμως υπερβολικά καλά
Να εναλλάσσονται οι χαρές με υποφερτές λύπες
Η διαρκής χαρά είναι ανιαρή
αναιρεί τον εαυτό της
και χάνει κάθε αξία όταν αυτή μονοπωλεί

Χρονιά τυχερά να είναι
Πολύ τυχερά
Εφόσον τίποτα δεν ορίζουμε
και είμαστε καταραμένοι να σέρνουμε το κουφάρι μας σε τούτη την αυτοσχέδια δυστοπία
ας έχουμε τύχη
Πολλή τύχη
Για να είναι τα χρόνια τα πολλά ουσιαστικά και γεμάτα
Για να είναι τα χρόνια τα καλά βάλσαμο κι όχι φορμόλη
Για να κυλάει η ζωή σε ρυθμούς ανεκτούς για την ανόητή μας ύπαρξη