Είσαι εκεί που πρέπει να είσαι
Και κοκκινίζω
Από τα χιλιόμετρα
Των αποστάσεων
Που χωρίζουν τους ανθρώπους
Καθώς ασπρίζουν τα μαλλιά τους
Και χάνονται
Στον αμείλικτο χρόνο
Όπου η βροχή δε σταμάτα
Οι καμήλες κρατούν ομπρέλες
Και φοράνε κόκκινα τακούνια
Καθώς διαβαίνουν το πράσινο μίλι
Και παν να συναντήσουν το Ζορμπά
Στο ‘ματζικ μπας’
Να ποζάρουν
Σα ροκ σταρ
Παρέα με
Εκείνο το παιδί που γελάει

Ετικέτες: ,