Όσο βαδίζω στο χρόνο ανακαλύπτω κι ακούω περισσότερο τις εσωτερικές μου φωνές
Μου λένε να μη σκύβω το κεφάλι σε συνθήκες δυσμενείς, σε ανθρώπους που να εξουσιάζουν αρέσκονται επειδή τη γλύκα της συνύπαρξης δε γνώρισαν

Μου λένε να μη σταματήσω να ελπίζω
Να ψάχνω πάντα τρόπους τη διαμονή μου σε τούτο τον κόσμο να την κάμω ουσιαστική και ενδιαφέρουσα για εμένα και για όσους επιθυμήσω και μου επιτρέψουν τούτο το μοίρασμα
προσπαθώντας να αναγνωρίζω, να διατηρώ και να προστατεύω τα ζωτικά μου όρια
πρώτα από μέσα προς τα έξω
κι έπειτα από έξω προς τα μέσα

Μου λένε να μην ακούω πια τις φοβισμένες φωνές των υποταγμένων
Εκείνων που τις αόρατες τους αλυσίδες επέλεξαν και τάχθηκαν απέναντι σε εκείνους που ακολούθησαν διαφορετικά μονοπάτια, και άλλα τιμήματα
Παρά τις διαφορετικές τους ανάγκες, μα και την κοινή τους πορεία προς το θάνατο

Μου λένε πως ίσως τελικά η ζωή κι ο χρόνος να χάνουν κάθε νόημα όταν σπαταλώνται
Άλλωστε πόσες μακρόβιες ζωές περατώθηκαν υπό την απουσία ενός ειλικρινούς διαλόγου με το εγώ

Μου λένε να προσπαθώ να μην κρίνω τον σταυρό που στον καθένα μας φορτώθηκε πριν το σημείο που φτάνει η μνήμη του
μα να στέκω αμείλικτη σαν, με τον ίδιο αυτό σταυρό, ο βασανιζόμενος άδικα τους γύρω του προσπαθεί να διαλύσει

Μου λένε πως οι εντυπωσιασμοί και οι επιφάνειες είναι απαραίτητο να φέγγουν όταν απουσιάζει η ουσία, κι αντίστροφα
Μόνο που η ουσία δε φέγγει
Αντίθετα, όσο βαθαίνει σκοτεινιάζει

Μου λένε πως η πίστη είναι χρήσιμη όταν υπηρετεί τους ανθρώπους κι όχι το αντίστροφο καθώς, τότε, η πίστη μετατρέπεται σε χειραγώγηση και ο άνθρωπος σε άβουλο και συχνά επικίνδυνο ον

Μου λένε πως όταν αισθάνομαι να μ’ αγαπούν κι όταν αισθάνομαι προδομένη
δεν είναι παρά μια ερμηνεία που δε μου ανήκει στ’ αλήθεια
Και πως όταν αφήνομαι στην αγάπη
δεν υπάρχει τρόπος να αδικήσω ή να αδικηθώ

Μου λένε πως θέλουν να μάθουν να σωπαίνουν μα δεν γνωρίζουν πως
Κι έτσι περνούν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια
Κι εκείνες οι φωνές διαρκώς σ’ άλλον άνθρωπο απευθύνονται

Η στασιμότητα δεν είναι μήτε επιλογή, μήτε αλήθεια
Είναι μια επινόηση που ζητά την ανύπαρκτη ασφάλεια του μετά
ενόσω το τώρα χάνεται