Ξεχασμένο οικόπεδο
Χρησικτησία πολλών περαστικών
Κομμάτια από τζάμια
Ερείπια στην αυλή
Κάποτε υπήρχε εκεί ένας ξυλόφουρνος
Και πιο πέρα ένα πηγάδι
Κι ένα δέντρο
Με τον καιρό το κτίσμα κατέρρευσε
Με όλα όσα το περιέβαλαν
Μόνο το δέντρο είναι ακόμα εκεί
Παλεύει με τις εποχές για την επιβίωση
Μόνο του
Εκτεθειμένο σε χιόνι, καταιγίδες
Και κάπου κάπου
Τις ηλιόλουστες μέρες
Φωτοσυνθέτει κι ανθίζει
Στη θύμηση του φαγητού που σιγοψήνεται στον ξυλόφουρνο
Του γεμάτου γάργαρο νερό πηγαδιού
Του σπιτιού στις ένδοξες μέρες του
Που φιλοξενούσε ζωή περαστική
Με μια ελπίδα που αναβιώνεται
Μία στο τόσο
Πως η ζωή θα επιστρέψει στον τόπο ετούτο
Και το δέντρο θα έχει ξανά
Τρόπο
Και λόγο
Να μοιράζεται τους καρπούς του