Είναι κάτι καθημερινές
Που μοιάζουν σαββατοκύριακα
Και θέλω τόσο πολύ
Να τεμπελιάσω μαζί σου στο κρεβάτι
Να ξαπλώσω ελαφρά στην κοιλιά σου
Να μη σε βαραίνω
Ίσα να έχω κοντά τη μυρωδιά σου
Να σε ακούω να αναπνέεις
Και να αγγίζω απαλά το δέρμα σου
Που τόσο αγάπησα
Και που τόσο πολύ
Το ‘χω πια συνηθίσει

Κι άντε να το βρω
Με τόση γούνα
Που ‘χεις φυτρωμένη
Απάνου του βρε Λούη

[πλοΤουιστ 🐈]