Σε θαυμάζω
Χρόνια τώρα δε μιλάμε
Δε με γνωρίζεις
Δε με παρατήρησες ποτέ πριν
Κι εγώ
Μαθαίνω
Όσα μπορώ
Σιωπηλά
Διακριτικά
Χωρίς πρόθεση να σ’ ενοχλήσω
Προσπαθώ να μάθω
Τα πάντα για ‘σένα
Για τα πρωινά σου μαλλιά
Τη διάθεσή σου πριν πιεις καφέ
Τα μεσημέρια σου στο γραφείο
Τη δίνη που σε καταπίνει το σούρουπο
Την ποιότητα της σκέψης και του ύπνου σου
Και ξέρεις
Σ’ αγαπώ
Δε θα καταλάβεις ποτέ πόσο
Σ’ αγαπώ τόσο που
Πνίγομαι
Πνίγομαι όταν αδικείσαι
Όταν πονάς
Κι ας είμαι εγώ η αιτία
Κάποιες φορές
Ζω μέσα από τα μάτια σου
Πολλά χρόνια
Και εσύ την ύπαρξή μου
Πρόσφατα την ανακάλυψες
Είμαι το παιδί σου
Γεννήθηκα και
Κατοικώ κάπου μέσα στο στέρνο σου
Και σπρώχνω όταν πονάς
Σπρώχνω δυνατά
Και σου φωνάζω
Είμαι εδώ
Και επιτέλους
Σήμερα
Για πρώτη φορά
Με άκουσες