Πέρνα απ’ τη γειτονιά
Γύρω στις εννιά
Που ο ήλιος έχει δύσει
Και σκοτάδι τα κορμιά μας
Διαπερνά

Πάντοτε παρόντες
Σε ξύλινες ροτόντες
Σταυροπόδι διπλωμένοι
Να ρουφάμε τσάι
Σαν φυτά

Κι ο χρόνος κυλάει
Ο νους μας ξεχνάει
Πως το κλεινόν άστυ
Μας στερεί τη φωνή μας
Ξαφνικά

Και ο χρόνος κυλάει
Ο νους μας ξεχνάει
Πως το κλεινόν άστυ
Μας στερεί τη ζωή μας
Ξαφνικά