Θέλω να σου πω κάτι
Οτιδήποτε
Το στόμα μου ραμμένο
Οι φωνητικές χορδές μου κομμένες
Η πλάτη μου στο κρύο μάρμαρο
Εναποθέτει όλο μου το βάρος
Σε άψυχη ύλη
Σκονισμένη επιφάνεια
Μπρος
Γράψε εκεί όσα θα μου έλεγες
Εκείνο το αναπάντεχο απόγευμα Τετάρτης
Έλα να επικοινωνήσουμε
Με ιερογλυφικά σύμβολα
Που μοιάζουν όργανα
Εργαλεία
Σαν εκείνα που κάπου υπάρχουν
Σε μια άκρη ξεχασμένα
Στο εσωτερικό μιας σπηλιάς
Στα έγκατα της πνευματικής μας οντότητας
Για να επιβεβαιώνουν
Την ικανότητα
Και το καθορισμένο πλαίσιο
Της άγονής μας ύπαρξης