Κόκκινος ποταμός η γλώσσα σου
Σαν καταρράκτης από σάλια
Που επιστρέφει στις ρίζες του
Σε σταθερή κίνηση

Κόκκινος ποταμός η γραβάτα σου
Σαν θηλιά πνιγηρή που δεσμεύει
Κατευθύνει τον λόγο
Πλαισιώνει το έργο σου

Κόκκινος ποταμός το αίμα σου
Σαν απόνερο μολυσμένο
Ξεβράζον στον υπόνομο
Καταλήγον στον πυρήνα

Κόκκινος ποταμός η κορδέλα σου
Που μου σφίγγει τα χέρια
Αφήνοντάς με παραλυμένο σάκο επιθυμιών
Σε μια ανόητη επίπεδη αδράνεια