Σβήνει ξανά η μέρα
Στο κρύο δωμάτιο
Ένα γυάλινο κουτί συγκρατεί όσα
Μια λεπτή φωνούλα μου ψιθυρίζει
Δε νιώθω πια
Όλα το κουτί τα κράτησε
Κι εγώ χαζεύω
Ψυχή και σωθικά
Να τρεμοπαίζουν πανικόβλητα
Στην εύθραυστη φυλακή τους